Forum

Hallo,

Ik heb wat moeite met het volgende.

Heel mijn leven heb ik meer met oudere mensen gehad. Misschien dat ik dat niet wist tot op de middelbare school. Maar goed.
Vanaf dat ik 15 was het wel heel duidelijk. Ik had geen vrienden, en ik ging liever met de leraren van mijn school om dan met mijn leeftijdgenoten. Daarom zat ik ook elke pauze bij een of andere leraar te praten.
Ik ben op een begeven moment ook van school gegaan, en ben ook nog een paar keer bij enkele thuis geweest.
Dit had dus niks te maken met een relatie of iets dergelijks... Gewoon vriendschap. Van mijn kant tenminste.

Want wat het probleem is, hoe kijken veertigers naar inmiddels bijna twintigers.
Ik zie ze gewoon als vrienden, ik kan me alleen niet voorstellen dat het andersom ook zo is dus dat ze me een of twee keer willen zien of zo, en dan als ik waarde hecht aan die vriendschap dat ze dat "te" vinden ofzo.

Ik zit nu ook in ongeveer dezelfde situatie.
Er zijn een aantal volwassenen waarmee ik het heel goed kan vinden.
Ik weet alleen niet in hoeverre ze op me zitten te wachten.

Ps, ik heb gewoon een vriend, en die mensen waar ik het over heb zijn gewoon getrouwd. Dus het heeft echt niks met meer dan "vriendschap" te maken. Hier ben ik dus juist bang voor, of ze het van mijn kant zo interpreteren.

Ik heb ook dat ik vaak beter overweg kan met volwassenen. Maar bij ze naar huis, dat niet. Ik ga wel om met mensen boven de 20 maar daar blijft het dan bij. Ik snap dat het heel moeilijk is. Maar als je gewoon vrienden bent, zie ik niet in wat het probleem is. Misschien moet je ze in vertrouwen nemen en zeggen dat je hoogbegaafd bent. En als er toch problemen ontstaan, zou ik een leeftijdsgenoot zoeken die ook hb is. En sta vooral open voor nieuwe vriendschappen.