Geplaatst op 27-6-2011 om 23:34
Zin in leren?
Ik heb volgens mij nooit zin gehad in leren. Lezen deed ik zelf ook echt niet graag.
Ik dacht dat 't voor nerds was (en tegelijk vond ik m'n eigen gedachte vrij idioot).
Kennen jullie vakantieblaadjes (leerstof voor id vakantie), deze bestelde m'n ouders altijd en ik was altijd zo koppig en kwaad als ik die moest doen.
In de basisschool zelf moest ik geen klop doen. Ik vond werken voor school ook nerdy
(maar da's dan de overheersende opvatting die ik dan heb overgenomen volgens mij). Het was wel fantastisch dat ik niets moest doen vond ik, 't was toch maar saai. Ik stelde ook niet veel vragen en zo, ik was stil, ik durfde amper iets vragen, ik durfde zelfs amper antwoorden: 'was m'n antwoord juist, dan ging ik iedereen me als nerd bezien, was 't fout dan ging iedereen me stiekem uitlachen', dit was mijn (weer eens) vrij idiote denkwijze.
Maar ik leerde naar 't schijnt wel graag bij en ook snel, dit heeft m'n bompa verteld,
hij zei ook dat het graag bijleren maar geldig was tot op het moment ik er bij moest gaan nadenken, dan had ik er helemaal geen zin meer in.
Ik heb (ik denk door school en door de studying/reading is for nerds-opvatting) een degout gehad voor leren..
Maar nu vind ik leren eigelijk echt leuk, net zoal lezen, nu heb ik zo'n fucking spijt dat ik zo weinig geleerd en gelezen heb. Het voelt aan alsof ik zo veeeel intellectuele bagage gemist heb en dat ik als een stomkop heb rondgelopen want leren is eigelijk best wel leuk, het hangt er vanaf van in welke omgeving, welke stof, op welke manier,.. maar het kan best gezellig zijn en boven alles: het verrijkt je imperium in je hoofd, zo geweldig.
Soms vraag ik me af, kan ik wel hoogbegaafd zijn om met zo'n instelling te hebben rondgelopen... ?