Ervaring: Over pesten, strafwerk en sprookjes
Mijn basisschool tijd was voor mij een eitje, ik ging er half slapend doorheen (de wakkere helft was om pesters op aftand te houden), en mocht uiteindelijk groep 5 overslaan. Mijn leraar in groep 1 en 2 had meteen al door dat er iets aparts aan me was. Ik begon al in groep 2 met het leren van letters (hetzij op een iets lager tempo, maar toch eerder dan de anderen, die pas in groep 3 begonnen), en in groep 3 ben ik daarna met een voorsprong begonnen. Daar ging het nog redelijk goed. Ik groep 4 ging het echter mis, ik kreeg een nieuwe juf, en die wist neit dat ik altijd alles met een voorsprong had gedaan. Ik zat met 4 andere meisjes aan een tafelgroepje, maar uiteindleijk ben i kdaar weggezet omdat ik de andere teveel van hun werk af hield. Ik kwam bij alleen maar jongens terecht, die me vrijwel meteen gingen pesten. Ineens was school heel wat minder leuk. Toch had mijn juf ook wel weer door dat er iets anders aan me was, en die heeft geregeld dat ik groep 5 over mocht slaan. Toch moest ik toen nog een half jaar groep 4 overleven. Met carnaval is het heelerg mis gegaan, mensen begonnen me heel erg te pesten, en uiteindelijk heeft iemand uit groep 6 me gered. Dat meisje is nu nog steeds mij nbeste vriendin (ze is nu 18, en ik ben 15, ze is blijven zitten). Gelukkig hadden we combinatieklassen op school, dus toen ik naar groep 6 ging, heeft mijn moeder geregeld dat de mense nwaar ik bevriend mee was in groep 4 in de zelfde klas kwamen als ik (maar dan in groep 5). Dat heeft me denk ik wel een beetje gered. Toen ik naar groep 7 ging, kwam ik toevallig in de klas bij het meisje dat me toen gered heeft (ze heet Ingrid, trouwens). Dat was wel fijn. In groep 8 ging het fout, Ingrid was van school en ik had vrij weinig mensen in mijn jaar die me nog konden helpen, en het pesten is weer begonnen (hetzij door andere mensen). Op het eind van groep 8 hebben ze wel iets flink voor mij verpest waar ik nog steeds last van heb, maar nu zie ik ze niet meer, omdat ze allemaal vmbo zijn gaan doen. Op 1 na, die ging met mij mee naar het gymnasium. Middelbare school was vreselijk. Ik moest ineens serieus gaan werken, en de jongen die mij op de basisschool heeft gepest zette de hele klas tegen me op. Ook voelde ik me heel erg anders, anderen konden me niet bijhouden en op mijn school zat heel veel elite, terwijl wij het thuis destijds niet zo dik hadden. Ik werd depressief en kwam bij de schoolmaatschappelijk werker terecht. Die had door dat het echt slecht met me ging en raadde mijn ouders aan een psycholoog in te schakelen. Toen ik daar liep kwam ik er voor een flink stuk bovenop, maar raadde mijn ouders aan me even te laten testen, omdat ik waarschijnlijk hoogbegaafd was, en mogelijk autistisch. Ook raadde ze me aan een SV-training te volgen met andere jongeren. Uiteindelijk kwam ik er weer een flink stuk bovenop (en aan die training heb ik m'n eerste vriendje overgehouden). Op school ging het nog steeds niet helemaal goed. Ik haalde slechte punten en kreeg veel strafwerk omdat ik m'n huiswerk vrijwel nooit maakte, en dat strafwerk maakte ik vervolgens ook niet. Ik zat in de 2de klas toen, en ben daar blijven zitten. Tegen het eind van het schooljaar hebben we eindelijk mijn IQ laten testen, en kreeg ik eindelijk de bevestiging dat ik inderdaad hoogbegaafd was. Ik was toen 13. Na de zomer kwam ik dus in een andere klas terecht. Daar ging het een stuk beter met me, hoewel veel mensen me toch nogal vreemd vonden, maar in ieder geval had ik weer een vriendin op school. Het 2de jaar ging goed (vooral omdat ik alles al gehad had), maar in het 3de ging het weer minder, ik viel terug in mijn oude gewoontes van geen huiswerk maken, en uiteindelijk ging ik net over naar de 4de. Nu gaat het wel wat beter met me, ook op school. De vakken waar ik echt niks mee had heb ik niet meer (behalve economie), en ik heb nu 1 vak wat ik geweldig vind, namelijk filosofie. Al die tijd heb ik me enigzins omhoog weten te halen door te vluchten in verhalen en mijn eigen fantasie. Ik ben gek op mythes, legendes en sprookjes, en ik kan daar heerlijk in wegvluchten. Wat vrienden betreft gaat het ook wel wat beter. De meeste van mijn vrienden zijn ouder dan mij, ik heb maar 2 vrienden die net zo oud zijn als ik, en die zijn allebei HB'er. Al met al vind ik dat ik er goed bovenop ben gekomen, hoewel ik nog wel met de littekens zit, maar die zijn aan het vervagen.