Ervaring: Mi vida (mijn leven)
hallo allemaal,
Ik ben Suzanne en ik ben 17 jaar! Mi vida...oftwel mijn leven(volgens mij is dat mi vida als ik het niet mis heb!). Ik ben volgens mij hoogbegaafd...!?!?! Ik heb altijd al goed en snel kunnen leren en ben heel perfectionistisch...als iets niet lukt raak ik helemaal geirriteerd omdat ik WIL weten hoe het zit! Ik heb op de basisschool nooit veel hoeven doen...ik wist als eerste de tafels enz. en mocht daarom andere dingen doen zoals de kleuters helpen. Groep 8 heb ik gevolgd op een andere school wegens een verhuizing, daar waren meer 'slimme' kinderen en wer mijn leerprogramma meer aangepast op mijn inteligentie! Ik bleek een achterstand opgelopen te hebben op mijn andere basisschool! Mijn citotoets was gewoon goed! score: 548! Ik mocht gymnasium doen omdat ik mijn achterstand wonderbaarlijk snel had ingehaald! Omdat ik op mijn eerste basisschool als raar kind gezien werd besloot ik om mijzelf maar voor te doen zoals de rest! Heel dom..maar op dat moment leek mij dat het beste! Ik ging dus niet leren en haalde het eerste en tweede jaar..maar toen het derde jaar...ik deed NIKS maar dan ook echt NIKS! Ik bleef zitten en deed de derde een keer over en haalde toen wel goede cijfers! Vierde klas ook gehaald..jipie?...! En toen dit jaar...de vijfde...diepe gesprekken met een vriendin die ik opeens van een andere kant leerde kennen, filosofisch boek gelezen, diepe gesprekken met een andere jongen....ik ging nadenken en nog eens nadenken! Ik bleef maar nadenken en kon daardoor bijna niet meer slapen!! Ik leer mezelf nu pas kennen en kan eindelijk eens laten zien wie ik echt ben! School sucks...ze leren je NIETS! Het gaat hun er (bij ons op school iig) alleen maar om of je een voldoende haalt en that's it! Hoe je die haalt en wat je verder bezig houdt maakt ze niks uit en dat irriteert mij mateloos!
Nouw ik zal mijn verhaal maar eens be?ndigen...ik ben blij dat ik dit nu even kwijt kan! Volgens mij is het voor jullie volstrekt onduidelijk wat mi vida nou is omdat mijn verhaal niet erg duidelijk is geschreven (sorry...ben ik geen 'schrijver in hart en nieren'!!!)
Ik ben een jongen van 21 en ik herken me in je verhaal. Ik zou niet zeggen dat ik hoogbegaafd ben maar op z'n minst redelijk intelligent. Ik kan nadenken over stomme dingen, gewoon om te weten hoe het in mekaar zit, kan ik het niet kan ik het wel erg irritant vinden. Ook ben ik perfectionistisch. Moest ook nooit veel doen in de basisschool. In het secundair hield me ook zoals de rest omdat het me het beste leek. De leerlingen had er bv plezier om onderling te zeggen dat ze een buis hadden, zo lachen dat ze konden en dan zeggen die die ene die een 9 scoort een strever is zonder sociaal leven. Door deze idiote overtuiging heb ik toegegeven aan mijn laksheid, want die was er zeker ook, om niet echt mijn lessen te leren en taken te maken.