Ervaring: Leuk is anders...
Part I
Ik wil even mijn verhaal kwijt, en ik hoop dat jullie willen luisteren. Bijna 17 jaar geleden werd ik geboren. Volgens mijn geboortehoroscoop die ik heb laten maken, kreeg ik vlak na mijn geboorte een conflict met mijn moeder. Mijn biologische vader heb ik nooit gekend, tot mijn 5e jaar. Maar daarover later meer. Toen ik 2 was, leerde ik al lezen en schrijven. Ik las eerst Jip en Janneke, Annie MG Schmidt en Dick Bruna. Toen ik 3 was begon ik met Thea Beckman, ik las "Hasse Simonsdochter" in een paar weken uit. Mijn moeder was een alleenstaande moeder, die hard moest werken voor haar centen, en dus ging ik naar een gastgezin, waar ik het niet naar m'n zin had. Toen moest ik al me aanpassen aan hun, en niet andersom. Ze snapten niet dat ik Thea Beckman wilde lezen, en niet meer Jip en Janneke. Ik kreeg alleen maar kinderboeken. Toen mijn gastgezin er geen zin meer in had, hadden ze m'n spullen buiten gezet en is m'n moeder die op gaan halen. Zomaar in de steek gelaten, door mensen van wie m'n moeder dacht dat we ze konden vertrouwen! Ik werd 4, en ging naar de basisschool. Ik kon al lezen en schrijven, en was niet meer zo speels. Ik mocht geen klassen overslaan, omdat ze bang waren dat ik dan bij mensen in de klas kwam die een stuk ouder waren en ik dan geen aansluiting zou vinden. Zo kwam ik dus na een hoop geduw en getrek in groep 3, toen ik 6 was. Ik snapte niet dat mensen nog niet konden lezen en schrijven, want ik kon het al een tijdje! Ik vond geen aansluiting met de mensen in mijn klas, ze vonden me raar omdat ik werkstukjes mocht maken en boeken mocht lezen terwijl zij woordjes moesten leren. Afijn, ik kom in groep 7, waar ik een meester krijg die wel bereid is iets voor me te doen, zodat ik niet meer zo alleen was en me zit te vervelen. Samen met nog een slim meisje in m'n klas moest ik een werkstuk maken over de Romeinen. Het plan lukte, en ik kreeg voor het eerst in mijn leven een vriendin. Mijn moeder had een vereniging opgezocht voor ouders van hoogbegaafde kinderen (ze hadden me laten testen, en uit die test kwam dat ik hoogbegaafd was). Die vereniging organiseerde ook speciale weekenden voor ons. Eindelijk was ik met soortgenoten die ook van volwassen boeken houden en anders over dingen nadenken dan de "normale" kinderen! Op die weekenden leerde ik een jongen kennen, die het totaal niet naar z'n zin had op school, er werd niks voor hem georganiseerd en hij haalde lage cijfers omdat hij zo gedemotiveerd was voor school. Mijn ouders kregen zijn ouders zo ver dat hij naar mijn school mocht komen, voor het laatste jaar. Het ging goed, hij haalde mooie resultaten voor zijn CitoToets en we waren allebei gelukkig omdat we een soort soulmate hadden gevonden. We gingen allebei naar een andere middelbare school, en we hadden beloofd dat we elkaar weer snel zouden zien op die weekenden.
Part II
Ik ging naar de middelbare school. Ik mocht naar het Wolfert Tweetalig, wat inhield dat ik 60% van de lessen in het Engels kreeg. Ik kende er wel wat mensen, maar erg aardig waren ze niet. Ik ging er op kennismakingskamp en leerde een verlegen meisje met rood haar kennen, dat ook genegeerd werd door haar klasgenoten. Ik had een bril en zij had rood haar, en we waren allebei de buitenbeentjes in de klas. Dat jaar werd ik erg gepest, met mijn bril en mijn lengte. Ik was groot, nogal slungelig en had een bril, genoeg reden om me buiten te sluiten dus. Ik was ook niet gemotiveerd voor school, haalde lage cijfers. De enige vakken die ik leuk vond en waar ik goede cijfers voor haalde, waren drama (toneel), muziek, tekenen en aardrijkskunde. We hadden een fantastische leraar voor AK, die altijd leuke opdrachten gaf en niet droog stof herkauwde uit het boek. Ook moest je erg veel moeite doen om hem boos te krijgen, maar dat deed of probeerde je niet, want hij was echt een leuke leraar. Ik werd steeds gemener gepest, en ging als ik geen zin had niet naar school. Ik haalde steeds lagere cijfers en ging niet over. Ik moest van school af, want op het 2talig vwo mocht je niet blijven zitten. Die zomervakantie kreeg ik lenzen, knipte ik mijn lange haar af en voelde me een stuk zelfverzekerder. De eerste schooldag, op mijn nieuwe school, was heel erg leuk. Ik ging zomaar naast een meisje zitten en we raakten al snel bevriend. We gingen weer op brugklaskamp. Ik lag met 4 andere meisjes op 1 kamer, maar die vriendin vond het niet meer leuk. Dus die ging samen met een ander meisje op een aparte kamer, zodat ik nog maar met 3 meisjes lag. Was heel gezellig, en hoewel ik die vriend van de basisschool erg miste (die er altijd voor me was als ik hem nodig had, ook in het jaar dat ik op het 2talig vwo zat), had ik het erg naar mn zin, vooral met 1 van de meisjes op mijn kamer. Terug op school werden we heel goed bevriend, en we waren altijd samen. Het jaar was leuk, ik haalde hoge cijfers en ook thuis ging het redelijk. Jaar 2 op het caland, alles ging goed, ik deed gymnasium dus had ook latijn. Weer ging ik over met goede cijfers. In het 3e jaar ging het thuis een stuk minder, mijn stiefvader en moeder gingen scheiden, met alle rotzooi eromheen van dien. (Toen ik 8 was kreeg ik een stiefvader, met bijbehorend stiefzusje, ik kon het onwijs goed met alle2 vinden!). Thuis had mijn moeder ruzie met alles en iedereen, vooral met mij want ze reageerde al haar frustraties voornamelijk op mij af. Ik vond het niet eerlijk dat ze dat deed, probeerde aan haar verstand te peuteren dat ze dat niet moest doen, haar gevoelens maar moest gaan opschrijven of naar een psycholoog te gaan. Dan werd ze weer boos op mij, leefde zich uit. Op school ging het daardoor heel slecht, ik was weer gedemotiveerd aangezien ik al mijn energie thuis gebruikte. Ik had opeens een idee, ik ging gewoon meer dansen. En zo ging ik van 3 uur in de week naar 10 uur in de week naar de dansschool, om maar niet thuis te hoeven zijn. Dat was een goede oplossing, ik haalde weer redelijke cijfers. Niet zo goed om naar 4 vwo te mogen, maar ik had de keus om te blijven zitten of naar 4 havo te gaan. Ik ging naar 4havo, en kwam in een klas zonder vrienden met 1 nederlandse jongen, verder alleen allochtone jongens (nee, ik heb niks tegen allochtonen, maar ik moet even eerlijk mijn klas beschrijven) en een heleboel OF allochtone meisjes, of van die blonde meisjes die precies met de mode meelopen en de top 40 beheersen, zeg maar. Daar kwam ik dan, als iemand die zelf draagt waar ze zin in heeft en die naar alternatieve muziek luistert.. Ik werd weer een loner, zo eentje die alleen achterin de klas zit en alleen d'r mond opentrekt als haar iets gevraagd werd. Ik was al een jaar heel depressief door die scheiding en omdat ik ook met mezelf in de knoop zat. Ik begon dat jaar met automutileren (iets wat ik nu pas begin af te leren), en overleefde het jaar met veel cynisme en filosoferen. Ik had geen zin in school, spijbelde veel en deed verder helemaal niks. Ik moest aan het eind van het jaar blijven zitten, maar dat mocht ook niet meer, omdat ik in de brugklas al een keer was blijven zitten. En nu ben ik hier, ga ik aan nieuwe opleiding (goudsmid) beginnen, woon bij mijn vader omdat ik zoveel ruzie had dat ik er bij mijn moeder uitgeschopt werd. Ja, hoe oneerlijk, ik mag mijn stiefvader heel graag, en zijn nieuwe vriendin ook. Daar werd mijn moeder jaloers om, en ik zat vaker daar dan bij mijn moeder. Nu woon ik bij mijn stiefvader, ga binnenkort op kamers in Schoonhoven, heb een lieve vriend, een handje goede vrienden, en ga aan deel 3 van mijn leven beginnen, helemaal met een schone lei. Ik heb weer zin in het leven, ben heel gemotiveerd voor die opleiding, doe veel leuke dingen met vrienden, probeer te stoppen met automutileren, heb nog wel soms een terugval. Maar dat hoort erbij, denk ik. Ik heb geaccepteerd dat ik hoogbegaafd ben, doe er niet veel mee maar praat wel met andere hb'ers op een forum. 'Die jongen' is nog steeds mijn beste vriend, is er nog steeds voor me als ik hem nodig heb, en doe veel leuke dingen met hem. Als ik op kamers ga ga ik een kat zoeken die mij als gezelschap wil. Ik heb er echt weer zin in!