Ervaring: IQ is onbelangrijk

om eerlijk te zijn als ik mag reageren in elk geval...

ik haal ook niet zoeen heel goede cijfers.
ik had ook het probleem van dat mijn ideeën niet bij de groep passen.

maar toen heb ik ook een officiele IQ test laten doen.
daaruit is gebleken dat ik ook een IQ had van 141.

maar het is niet zo dat als je een hoog IQ hebt dat je dan ook goede cijfers op school haald.
het komt vooral ook door wat je op de basisschool hebt gedaan.
of je je kan overhalen om te gaan leren.
en zo nog wel een paar dingen als je denkt ok ik ben hoogbegaafd ik haal 10en dat klopt niet.
je moet inzet tonen en toch leren het is niet zo ik ben hoogbegaafd ik slaag met gemak VWO of zo.
ik ken een paar hoogbegaafde kinderen die zijn op VMBO afgestudeerd.
dus een hoog IQ hebben is onbelangrijk

het gaat om wat je doet met het IQ

vier maanden geleden bleek ik mijzelf te herkennen in niet alleen een hoog IQ maar ook de persoonskenmerken van een hoogbegaafde/ extra intelligente.

Na 4 maanden studie in de theorie en praktijk, een hoop gesprekken over deze materie met mensen die zelf dit ook zijn, kom ik tot de conclusie dat alhoewel IQ niet HET item is, het wel een indicatie is dat er iets aan de hand kan zijn, zeker als dat gepaard gaat met een lijst van persoonskenmerken die het totaalplaatje volledig maken.

Mijn advies is dan ook om voordat je uitspraken doet over of iets wel of niet ertoe doet, je eerst gaat onderzoeken in de stof die op internet en in boeken aanwezig is.

Het is erg goedkoop van iemand die de materie niet kent, het hele IQ verhaal weg te wuiven met daarbij de mogelijke gevolgen en herkenning die honderdduizenden hebben bemerkt nadat ze tot de erkentenis zijn gekomen hoogbegaafd danwel extra intelligent te zijn.

Idee zou zijn om degenen die iets te zeggen hebben over de materie eens dezelfde hoge IQ-score te laten halen ! Als managers een IQ van gemiddeld 106 hebben.....

Ik heb geeneens een IQ. In ieder geval niet dat getal waarover iedereen het heeft op een hoogbegaafdheidsforum.
Ik heb een zeer uitgebreide hoogbegaafdheidstest gedaan, waarin zeer uitlopende vaardigheden worden getest. Ik bleek uitzonderlijk goed te zijn in bepaalde vaardigheden, maar bij andere onderdelen scoorde ik lager. Toch ben ik hoogbegaafd, maar vanwege de uiteenlopende resultaten kunnen ze niet zeggen wat voor IQ ik nou heb. En dat vind ik ook prima eigenlijk, waarom zou ik dat moeten weten. Ik snap dan ook niet waarom iedereen direct naar zo'n cijfertje gaat vragen als je zegt dat je hoogbegaafd bent. Hoogbegaafdheid is veel meer: het heeft ook te maken met het willen leren. En inderdaad is het absoluut niet zo dat je als hoogbegaafde negens en tienen haalt op school.

Ik ben ook hoogbegaafd, maar nooit een officiële test gedaan.
Alleen testen die afgenomen werden door bureaus die er slechte testmethoden op na hielden.
Ik heb de uitslagen van die testen echter nooit vernomen en dat is maar goed ook.

Arrogant van mij om mezelf hoogbegaafd te noemen?
Vast wel, als je er van uit gaat dat iemand niet zonder formeel oordeel van een autoriteit van alles op internet zou mogen roepen.
Maar daar wringt de schoen nu juist: wat als die autoritaire figuren jou ten onrechte in een bepaald vakje duwen?
Wie is dan aansprakelijk?
Niemand uiteraard, behalve degene die zijn ongenoegen uit.
Want dat is de rebel die loopt te zeuren, en iemand die eerder dom dan slim genoemd kan worden.
Iemand die geen zelfdiscipline kent en in emotionele en persoonlijke zin niet deugt.
En voor dat laatste hebben we uiteraard het EQ bedacht, met als hoofddoel om elke emotie en persoonlijkheid middels autoritaire strukturen in het keurslijf van commercieel dan wel autoritair conformisme te gieten.

Want zo doen we dat nu eenmaal.

PS: gebruik ik mijn IQ nu goed? ik vind van wel.
U vindt van niet? wat jammer nou.
Iedereen kan van alles roepen, en dat wil zeggen dat zogenoemde experts, leiders of autoriteiten dat ook kunnen doen.
Zeker wanneer het een ander betreft die hun belangen moet gaan dienen, maar er zelf uiteraard niet toe doet.
Immers: wie denkt die persoon wel niet wie hij is...

Goede dag, poppetjes.

De IQ test is gemaakt door Alfred Binet die ongeschikte kinderen uit het schoolsysteem wilde krijgen. Basis IQ is 100. Onder de 80 (ongeveer)
mocht het kind geen stoel bekleden in een klas. Meer wilde die beste vent niet bereiken. Na hem kwamen de hufters die waarde hechten aan een hoger cijfertje. Die maakten misbruik van zijn systeem.
Met onze op IQgeilende wereld tot gevolg.

Inhoud is hiermee niet echt te meten. Probeer maar eens schrijverstalent of schilderkunst een nummer te geven, het zal je tegenvallen.

Buiging,
JaapS

Een IQ van 145 en dan toch een leerstoornis hebben, daar raak je behoorlijk van in de war lijkt mij......

hetgene wat jij schrijft (dat IQ onbelangrijk is) is niet helemaal correct.

JA IQ is onbelangrijk als het gaat om wat de gewone massa er van denkt. Hij heeft een hoog IQ hij is slim haalt goede punten gehaald op school heeft op dit moment een goede job en waarschijnlijk een perfect leven. Omdat dit cliché rond een hoog IQ hebben is ontstaan is het inderdaad onbelangrijk.

IQ is echter niet onbelangrijk als je het gaat gebruiken voor het oplossen van problemen. Wij voelen ons (bijna) allemaal anders dan de grote massa. En (ik heb dat gevoel toch) we kunnen onszelf zijn tussen de mensen die zoals ons zijn (klink mischien een beetje rasistisch maar is echt niet zo bedoeld). Ons IQ helpt ons ook met alle problemen die we hebben. Meestal hebben wij dezelfde problemen. En als deze problemen niet hetzelfde zijn dan hebben ze bijna altijd dezelfde oorzaak. IQ is dus wel belangrijk op het moment dat jij je problemen wilt oplossen.

Je hebt problemen gehad op school en zoals de laatste persoon die hier is schreef (kan niet echt anoniempje schrijven want dan weet je nog niks XD) denkt ie dat je een leerstoornis hebt. Ik heb echter gelezen dat je hoog begaafd bent en herken mezelf ook helemaal in jouw. Ik verwacht dus dat jij de school gewoon saai vond. En daarom niet leerde en dus ook geen goede punten haalde. Dit komt door een gebrek aan motivatie. Dus een oplossing voor je probleem is het terugvinden van je motivatie (vraag me niet hoe dat hangt van persoon tot persoon af)

Het feit is dus gewoon dat het weten van je IQ helpt omdat we dan weten ofdat je een leerstoornis hebt of gewoon "anders" (hoogbegaafd) bent. Want door een hoogbegaafde te gaan behandelen zoals iemand die dyslectisch is dat gaat niet helpen want dat is het probleem niet

Helemaal eens met de koptekst! Al heb je nog zo`n hoog IQ, zonder discipline kom je er niet.

Ik heb precies dezelfde weg bewandeld op school en heb me nooit ertoe kunnen zetten om een maximaal resultaat te behalen. Gewoon omdat ik er geen zin in had. Verschillende testen gedaan, prima IQ, school hierover verbaasd natuurlijk. En zo weer vrolijk verder aanmodderen.
Feit blijft dat ik het zelf niet opgepakt heb en dat komt niet doordat ik hoogbegaafd zou zijn en niet genoeg uitdaging heb gehad of omdat ik "minder snelle" personen om me heen had in de klas..

Je IQ of beter gezegd IQ score is wel degelijk van belang. De meeting zegt dat je goed ben in het analyseren van vraagstukken op IQ test niveau, en verder, omdat een goede IQ test zodanig in elkaar steekt dat het jouw analytisch niveau (en tot zeker hoogte intuitie) in algemene zin meet. Als je slimmere en diepere verbanden legt tussen ogenschijnlijk voor iemand met gemiddelde intelligentie los van elkaar staande dingen, dan is er de kans dat je anders, vernieuwend en beter denkt dan de gemiddeld intelligente mensen, en dat bemoeilijkt soms de communicatie en de manier van omgang met diegenen. Dit geldt ook voor de stof die je krijgt op school. Die is dan te makkelijk wat leidt tot verveling.

Groetjes,

Alwin R. Arnold

Reacties op mijn bericht zijn ook welkom op mijn e-mail adres: eriferus@hotmail.com

Hoi,
Zelf heb ik ook een IQ van net iets boven de 140.
Ik heb ooit de test laten doen omdat ik dacht dat ik dom was.
Dat zei dus meer over mijn zelfbeeld en sociale ongemakken dan over mijn intellegentie.
Ik heb er jaren geen waarde aan gehecht.
Nu ben ik zover dat ik als volwassene kan zeggen dat het soms een handicap is, met name in sociale situaties het denktempo afstemmen op mijn omgeving.
Meestal is het echter een voordeel en kan ik dankzij mijn intellegentie creatief denken en beschik ik over een groot probleemoplossend vermogen. Wat in mijn werk gewaardeerd wordt.
Ik zorg dat ik op persoonlijk vlak genoeg hersengymnastiek heb door dingen te doen die prettig zijn, (gezonde voeding voor mijn denken),de juiste mensen opzoek voor de juiste gesprekken en heb leren aanvaarden wie ik ben.
Dit alles geeft het zelfvertrouwen dat je veel kan en ook kan compenseren met je manier van denken.
Succes allen en geloof in jezelf, los van alle etikettes!
Sil

Ik vind het veel te kort door de bocht om te zeggen dat het er niet toe doet. Mijn zoon was thuis niet te hanteren. Veel woede uitbarstingen, dwars. Op school was hij ook lastig. Uiteindelijk met hem bij een orthopedagoog geweest. Zij heeft met mij en hem gewerkt (gedragsmatig en opvoedadviezen). Op een gegeven moment stelde ze voor een IQ test bij hem af te nemen. Ik was daardoor verbaasd. Hij komt niet intelligent over, is niet leergierig. Nu hebben we de uitslag binnen: 145. School en wij zeer verbaasd. Hij leest niet goed, rekent zwak en dan zo slim? Hoe kan dat nu? Maar doordat wij nu weten dat hij slim is gaan we ook meer van hem verwachten. De school gaat hem moeilijkere stof geven om hem uit te dagen de orthopedagoog met hem werken aan zijn faalangst en perfectionisme. Dit alles om hem uit die negatieve spiraal te halen. De orthopedagoog zei het mooi: hij moet leren weer leuk vinden.
Als wij hem nooit hadden getest hadden we altijd gedacht dat hij een gemiddelde leerling was met een moeilijk karakter. Ik vermoed dat als hij blijer is op school hij thuis ook beter in zijn vel zit. Iedereen happy toch? Nu nog een lange weg te gaan tot we er zijn. Maar dankzij de IQ score weten we meer en kunnen we meer. Doet er mijns inziens dus toch toe!

IQ is wel belangrijk in bepaalde mate, de op IQgeilende populatie is dan weer absoluut fout!! IQ is een indicatie van goed je bent (volgens mij) in analysatie, rekenen, (ruimte)inzicht, leerstof toepassen en zo van die dingen. Een redelijk hoog IQ is goed omdat het betere slaagkansen met zich meebrengt op school (lees voor een goede job). Mensen met een hoog IQ (en leermotivatie) zijn goed in de vakken op school. In het echte leven is een redelijke goede IQ ook handig om bepaalde dingen snel of goed in te zien, maar in 't echte leven haal je het niet op puur IQ, véél belangrijker is dan je Emotionele en Sociale Intelligentie en je positive thinking (en da's gewoon een mentaliteit dat je als 80IQ'er ook door kunt hebben en wat sommige 140IQ'ers dan misschien weer niet doorhebben).

Verder herken ik me in wat je zegt, er niet bijhoren, niet mezelf durven zijn, mezelf echt dom en raar vinden. Later op een punt gekomen dat ik heb inzicht heb gekregen over het feit dat ik op z'n minst toch redelijk intelligent ben, minstens boven het gemiddelde. M'n gebreken gaan willen toeschrijven op m'n IQ, terwijl dit waarschijnlijk een medeoorzaak(je) is geweest maar zeker niet de hoofdoorzaak, want dat is het karakter.

Verder maak ik onderscheid tussen intelligentie en slim.
Intelligentie is volgens de Van Dale: verstandelijk vermogen, dus hetgeen wat je zou kunnen naar buiten brengen, of academische intelligentie noem ik het ook wel eens.
Slim, de Van Dale verklaring is waarschijnlijk niet fout maar stemt niet overeen wat ik er over te zeggen heb. Slim is volgens mij de doordachtheid, slim handelen is bv verantwoordelijk handelen, je hebt er over een zinvolle manier over na gedacht. Je weet hoe toekomstgericht handelen.
Ik zal zeggen, hij is superintelligent, hij volgt Universitaire studies, geneeskunde en hoeft maar 4u per dag te leren (wrs overdreven).
Hij is slim, hij laat zich niet verontwaardigen door anderen, hij is ook een mens en weet dat hij wat waard is, of hij weet wat hij wilt en gaat ervoor en zoekt alle mogelijk opportuniteiten.

IQ is de grootste onzin die de mensen ooit bedacht hebben. Luie mensen nemen altijd hun lage aangeboren IQ als als excuus om geen verantwoordelijkheid te nemen.
Elke 1,47389204 minuten wordt er een idioot geboren.

Unpaarllleed accuracy, unequivocal clarity, and undeniable importance!

Gezien de vele spel- en vooral stijlfouten, gaat het hier voornamelijk om mensen die in werkelijkheid geen al te hoog IQ hebben. Lieden die claimen een IQ van 141, 145, of een ander exact getal, te hebben, liegen hóógstwaarschijnlijk, omdat geen enkel instituut van naam een exacte score opgeeft. Er wordt slechts een indicatieve score gegeven en de Mensa werkt niet eens met een IQ score, maar met percentielen.

Om de een of andere reden moeten mensen met een laag IQ ook altijd het belang van het IQ afdoen als onbelangrijk.

aanmatigend, en arrogant, bovenstaande reactie.
Maar ook mij vielen de vele spelfouten, stijlfouten en grammaticale fouten op.

Betreffende IQ heb ik een vraag.
Ik heb een vorm van autisme, Asperger en vermoed hoogbegaafdheid.
De symptomen van HB komen exact overeen en ik heb een vriend met HB die zegt dat ik precies op hem lijk.

Ik ben op de mavo begonnen, nooit iets aan gedaan en zelfs een keer blijven zitten omdat de stof mij totaal niet interesseerde. Daarna MBO een jaar, open universiteit, AMBI, HBO propedeuse in vier weken behaald en twee universiteiten.

Ik ben ondertussen bij meerdere psychologen geweest, deze zeggen allen dat ik 'slim, heel slim' ben of anderen zelfs 'geniaal', overeenkomstig met mensen uit mijn omgeving.

Ik heb een uitgebreide IQ test afgenomen en daar kwam een score van 86 uit, dit tot verbazing van de psychologe.

Hoe kan dit? Heeft het misschien met autisme te maken dat ik zo laag scoorde?