Ervaring: Hoe mijn leven liep tot nu toe
Mijn hele leven heb ik me anders gevoeld, zeg maar abnormaal. Dat begon al in groep 1. Ik was stil en durfde weinig. Ik huilde als ik straf kreeg. Groep 2 precies hetzelfde. Ik werd nog stiller, doordat ik me kapot verveelde. In groep 3 heb ik eindelijk leren lezen. Met 5 weken kende ik het alfabet, zodat ik extra werk kon doen (wat er bijna niet was). Een klas overslaan? Nee, dat mocht niet, dat is slecht, je raakt de aansluiting bij je leeftijdsgenootjes kwijt en meer van die onzin. Net of dat belangrijk was. Het enige belangrijke was, dat ik me niet hoefde te vervelen. Ik ging pluswerk doen met rekenen (extra moeilijk, maar nog niet moeilijk genoeg), taal was saai en gooide ik met de pet naar. Daar mocht ik dus absoluut geen extra werk voor doen. Ik had 1 vriendin, verder lag ik buiten de klas. Dat was niet echt leuk, maar ik werd niet gepest. Ik probeerde de kinderen die wel gepest werden te helpen. Ik hielp de meesters en juffrouws. Al met al niet echt goed voor mijn populairiteit in de klas. Ik ging sporten. De eerste keer in mijn leven dat ik gewaardeerd werd. Dat veranderde toen de trainer wegging en toen de club groter werd. Ik werd uitgebekt, er werd op mij gescholden en ik deed weer niets goed. Huilend ging ik naar de trainingen. Mijn moeder zit in de commissie van die club en ik mocht er dus maarzo niet af. Dat heeft ongeveer 1,5 jaar geduurd. Toen had ik als smoes dat ik te moe werd van het fietsen van en naar school en ik had voor het eerst huiswerk (ik ging naar de 1e klas). Dat viel reuze mee, maar zo kon ik er eindelijk vanaf. Op het voortgezet onderwijs ging het niet veel beter. Op school de vrolijke meid, thuis super chagerijnig. Daar werden ze niet goed van thuis. Het ging helemaal mis. Ik had een vriendin die me een beetje hielp. Er kwam een meisje van een ander niveau bij ons in de klas. Zij 'pikte mijn vriendin in' en toen stond ik er weer alleen voor. In de 2e klas werd iedereen getest op faalangst. Ik bleek heel erg faalangst te hebben. Kben op een training geweest, het hielp een beetje. Ik durfde weer mee te praten op school en te discussi?ren, iets wat ik graag doe. Ik kwam iets meer binnen de klas. Toen in de vakantie heb ik me echt over mijn faalangst heengezet. Ik ben naar iemand toegestapt om kennis te maken, durfde echt alles te zeggen etc. Dat was echt een hele fijne vakantie. Op school werd er gezegd dat ik veranderd was, op club deed ik anders. Ik was nog het vrolijke meisje op school, maar niet thuis. Een paar weken geleden deed ik voor de grap een IQ-test. Daar kwam uit dat ik hoogbegaafd ben. Ik ging verder zoeken en kwam erachter dat ik ook HSP (hooggevoelig) ben. Eindelijk vielen de stukjes op hun plaats. Ik was niet langer vreemd, het had een naam gekregen. Aan de ene kant ben ik blij met de uitslag, nu weet ik wat het is, maar aan de andere kant worden er zoveel vooroordelen aan het hoogbegaafd-zijn verbonden. En daar baal ik van! Mijn leven is nu lekker rustig, het gaat gewoon zijn gangetje. En dat wil ik zo houden!!