Ervaring: Ben ik hoogbegaafd of denk ik hoogbegaafd?
Beste mensen,
Ik ben nu 21 jaar oud en heb een vreemd leven achter de rug. Ik ben altijd een zeer actieve jongen geweest en raakte snel verveeld van alle dingen om me heen. Het begon toen ik een baby was. Ik was samen met mijn moeder en ze schrok dat mijn eerste woorden ''this way'' waren (we waren in de stad) . Ze moest erom lachen. Meestal beginnen kinderen met woorden als mama of papa.
Maar ja, ik ging daarna naar de basisschool en ik blinkte uit. Mijn moeder verteld me tot de dag van vandaag over dat ik een keer op school was, en dat mijn lerares mij een boek gaf (4 jaar oud) en dat ik toen vlot begon te lezen. Mijn moeder schrok haar eigen kapot, en de teacher keek vol verbazing naar me.
Ik ging daarna naar groep 6 en vanaf toen begon het slecht te gaan. Ik werd gepest omdat ik anders was dan de ??kleintjes?? en sindsdien voelde ik me eigen niet meer lekker op school. Ik verveelde me op school en begon niks meer te doen op school. Ik ging steeds een klas hoger met standaard een 5 en een 6 op mijn rapport. Toen kwam het moment dat ik in groep 8 zat. Ik hield van spreekbeurten, want dan kon ik mijn verhaal vertellen. Ik hield het over de ruimte en prehistorische dieren. Ik deed mijn best, ik kende alle planeten en hoe groot ze zijn en alle informatie. Ik kreeg toen een dikke 5. Ik zat er echt mee. Toen dacht ik laat maar zitten. Ik vond het vreemd, iedereen hield zijn preekbeurt over voetballen en tennis etc, en ik kom me een aardige onderwerp en een dikke 5??? sindsdien deed ik 0.1 op school. Ik maakte mijn huiswerk niet. Ik slaapte in de klas en had problemen met de teacher.
Ok hoppak? de Cito-toets. Ik maakte de CITO 123 snel af en klaar was ik. Ik moest daarna naar de lts. Ik haalde de lts ook met een 5 en ik ging daarna naar de mts. Ik ben daar van school afgetrapt en vond het niks meer aan. Ik voelde me raar die tijd (en nog steeds). Niemand begreep me, zelfs mijn ouders me niet. Ik wou andere dingen doen. (ik verveel me nu om te schrijven).
Ach ja. Ik deed toen een IQ testje ik was toen rond de 17/18 en mijn IQ was tussen 128/139. Ik heb laatst mijn IQ weer gemeten, via de website van mensa en er kwam uit dat ik tot die groep (2%) daadwerkelijk behoor. (geen offici?le test)
Ach ja, Ik erken die test eigenlijk ook niet. De IQ testen zitten nog in hun babygriepjes fase en ik vraag me af of ze wel betrouwbaar zijn. Want er zitten soms wel schommelingen in van 9 punten. (130-9-121 = niet hoogbegaafd.
Ik zou graag in contact willen komen met anderen mensen die denken dat ze hoogbegaafd zijn of die erkend zijn als hoogbegaafde.
Mijn email is bekend bij de redactie.
Greetings,
Reacties
mocht het werkelijk zo zijn dat u behoort tot de slimste 2 % van de bevolking, zou ik toch echt gaan werken aan uw spelling en taalgebruik om deze intelligentie beter over te brengen op de medemens,
bedankt en succes
Een niet uitontwikkelde hoogbegaafden dus...
Het is mogelijk dat pas bij een iq van 135 men faalangstig, perfectionistishc etc. is, en daaronder niet.
Het is netzo goed mogelijk dat de persoonlijkheid en omgevingsfactoren die 2-3 eigenschappen hebben veroorzaakt.
Een boek dat een deskundige mij aanraadde (Pas op. Ik heb het zelf nog niet gelzen, wel besteld..dus ik weet niet precies wat ik je hier aanraad:))
Misdiagnosis and dual diagnoses of gifted children and adults adhd, bipolar, ocd, asperger\'s, depression, and other diso
webb, j.t. amend, e.r. webb, n.e. goerss, j. beljan,
20 euro, 265 pagina\'s. www.selexyz.nl/
Succes!
Maar er is overigens een verschil in spelling en taal gebruik, ik bedoel, "me eigen"??? Dat is niet een fout in de spelling, dit is gewoon dom taalgebruik, ieder zijn ding hoor maar het komt wel infantiel over (net als mijn smiley-gebruik trouwens :-))
Maar succes met je eigen!
Hoogbegaafd zijn is voor mij eerder een last. Een omgekeerde ontwikkelingsgang, minderwaardigheidscomplex, schoolmoeheid en een emotionele ontwikkelingsachterstand.
Een IQ > 150 is absoluut geen zegen. Was ik maar normaal.
Wat ik hier lees komt mij ook zeer bekend voor.. Zelf ben ik ook in groep 5 in de problemen gekomen, ik was anders dan mijn klasgenoten en vond school leuk, maar in de periode gingen mijn klasgenoten+leraren mij ook pesten. Waardoor ik niet meer naar school durfden. Vervolgend ben ik naar een andere lagere school gegaan, daar kon ik niet aarde..
Het ging slechter met mij en met school, waardoor ik op het L.O.M. onderwijs terecht ben gekomen. Uiteindelijk heb ik daar een beetje mijn weg kunnen vinden maar mijn interesse voor school was volledig door de wc gespoeld. Na mijn cito toets hebben ze mij geplaatst op het LBO (IVBO) meer kon ik niet aan volgens school. Op de middelbare school werd ik totaal niet geprikkeld door de stof die ik kreeg, ik viel in slaap tijdens de les, leerde mijn toetsen niet en had geen flauw idee wat ik wilde worden. Na gezakt te zijn voor het LBO ben ik van ellende maar gaan werken. Dit heb ik een aantal jaar gedaan en werd toen zo gefrustreerd van alle collega's die mij al voetveeg behandelde, dat ik mijn ontslag heb genomen. Ik heb toen in de avonduren mijn VMBO theoretische leerweg gehaald en vervolgens mijn MBO niveau 4 GGZ-verpleegkunde. Dit bevalt mij prima, nu krijg ik steeds het advies van mijn werkgever om minimaal HBO te gaan doen of anders universiteit!!! Ik vraag mij dus ook steeds af ben ik hoogbegaafd of niet? mijn scores van IQ testen varieren van 115t/m125. Maar wanneer ik de IQ onder tijdsdruk doe dan scoor ik 90??? Mijn nederlands is ook niet optimaal, komt ook om dezelfde rede avondje van te voren leren en snel tentame afronde..
Groeten
Jimbo
Mijn mama maakte mij 1 jaar geleden bekend dat ik op een IQ- test 134 had gehaald en hoogbegaafd en hoogsensitief was, eigenlijk had ik dit al een beetje door omdat ik mij op school verveelde, ik sliep in de les en haalde toch 95 niet dat punten er altijd iets mee te maken heb, maar in de scouts bijvoorbeeld vond de leiding dat ik heel creatief was enzo. Maar op plagerijen reageer ik naar het schijnt heel overdreven. Ik krijg ook altijd de neiging een beetje dom te doen en moeilijke woorden te gebruiken ik ben nu 14 jaar en doe Grieks- Latijn 5 u wiskunde maar vorig jaar ging alles op mijn andere school gemakkelijk en nu plotseling kan ik mij niet meer concentreren en haal ik mindere resultaten, wat kan ik hier aan doen?
Groeten
Lukas H.
~mocht het werkelijk zo zijn dat u behoort tot de slimste 2 % van de bevolking, zou ik toch echt gaan werken aan uw spelling en taalgebruik om deze intelligentie beter over te brengen op de medemens,!
Dat vind ik een b*llsh*t verhaal, want je kunt namelijk hoogbegaafd zijn en dislexisch zijn geworden na een vaccinatie.
je hoeft toch niet allround en altijd hoogbegaafd representatief door t leven te gaan
komop jongens het is nooit te laat voor een gelukkige jeugd :-P
Ten tweede, Lukas, heb je al met school hierover gesproken? Het kan een gevolg zijn van verveling en daar zou school dus iets aan kunnen doen, door bijv. extra werk te geven. Ik kreeg dit probleem ook, alleen zonder lage cijfers, waardoor school bleef volhouden dat er niets aan de hand was (dit resulteerde uiteindelijk in conflicten met zo'n beetje iedereen van de staf, een onderzoek door een psycholoog en zelfs een depressie) maar het lijkt mij dat niet elke school zo achterlijk is als die van mij, dus dit is zeker het proberen waard! En als school het probleem wel wegwuift: gewoon volhouden, want jij en je ouders weten zelf het beste hoe jij bent en wat er aan de hand is, dus laat je vooral niets aanpraten! =)
Je kunt me ook altijd mailen als je nog iets wilt weten of zomaar: miss_sunshine07@live.nl
ik heb dit bericht in 5,6 sec getypt en ik ben pas 10.
wat moet ik doen?
maar ja het is grappig :>)
ik haal aleen maar tussen de 9 en tienen in de klas.
LOL bye bye :>}
Ja ik ben het er ook zo niet mee eens, dat vanaf de spelling is af te lezen of je hoogbegaafd bent of niet.
Ik denk dat hoogbegaafd zich bezig houd met de manier waarop jij denkt. Hoe jij vraagstukken oplost en hoe snel je verbanden legt.
In hoeverre dit zich daadwerkelijk ontwikkeld (en jij jezelf loop der jaren vaardigheden hebt kunnen aanleren) hangt weer af van de omgeving en andere aspecten. Je manier van denken, bedenken, doorzien, oplossen en aanvoelen is iets waarmee je bent geboren.
Het tot je nemen van stof en de ontwikkeling van vaardigheden kan heel hard worden tegengewerkt. Lees: Faalangst, problemen die je bezighouden (gescheiden ouders, eetproblematiek, verslavingen enz) gevoel niet geacepteerd te worden, dyslectisch, ADD...etc.al deze aspceten kunnen ervoor zorgen dat je ontwikkeling stil komt te vallen. Pas volledige acceptatie van jezelf, het onder ogen komen van de problemen, deze durven te aanvaarden zorgen dat de ontwikkeling weer op gang kan komen.
Dus intelligentie: een aangeboren feit,
De ontwikkeling: Tot je nemen van informatie, en deze vaardig maken: Inhoeverre dit zich heeft kunnnen vorderen is afhankelijk van m jeugd, omgeving, emotionele bewustzijn, alle middelen die jij tot je had om dit te laten rechtvaarden.
Ik ben hiervan overtuigd.
Intelligentie leer je niet, dat heb je al.
en dan die reacties over taalgebruik en schrijffouten??
Das toch echt msn taal joh...lekker kortaf typen sneller en sneller omdat het eigenlijk super saai is om normaal te schrijven en dan kan ik iedereen wel ff zeggen dat wat je hier leest iemand is met een gemiddelde iq van 155.(en met zo'n iq kan jezelfs dyslexies zijn, kan je het zien??? amper he, want ik ben het wel, maar kan me goed aanpassen en hoe ik moet schrijven heb ik uit me(ja me kan een begaafd iemand ook typen ipv mij!!) kop geleerd allemaal als beeldvormig zie ik het voor mij.
Weet je trek het je niet aan. Loop vooral niet te koop met je inteligentie, want heel veel mensen snappen het niet. Als je niet mee komt met de groep en onder scoort zijn er speciale scholen waar die kinderen heen kunnen om geholpen te worden en iedereen om huin heen snapt hen en leeft met de ouders mee. Maar zodra iemands kind maar ff meer kan dan die van hun, bats boem dat kan niet dat wordt niet ff 123 geacepteert en naar een leonardo school poeh laat maar weer zien dat je slim bent.
Nee slimmmer zijn dan de gemiddelde kan helaas niet dus hou het lekker bij je en kijk wat je ligt. Ga eens een echte offciele test doen. Wij hebben onze 2 oudste kinderen laten testen van 7 en 4,5. 7 heeft iq van 150 en die van 4,5 heeft een gemiddelde iq 127, maar een Perfomale iq van 145 en verbaal 110. Dit is een performale/verbale kloof dat inhoudt dat het te groot verschil is wat strax veel problemen op school kan geven (dit heeft mijn vrouw ook) Zij heeft ook geen school afgemaakt vanwege dit probleem.
P IQ van 165 en V IQ van 120. Dit zou ook nog eens bij jou kunnen!
Tegenwoordig kan je bij pedagood laten testen dat ze de test onder mum van gesprekjes declareren bij de verzekering. Dan kost het je geen 400 euro, maar hooguit 80. Echt de moeite waard en jij weet hoe het met jezwelf zit en kan je het makkelijker los laten.
Want ik kan wel zeggen joh laat het los je IQ dat is niet belangerijk, maar ik weet uit ervaring toen ik eenmaal getest was ik mezelf eindelijk begreep en alles anders kan toepassen. Zo ook met onze zoon. Er hangen bijv. nu bladjes in de WC dat ij snapt dat na het plassen zijn handen moet wassen en dan doorspoelen. Dan kan ie een heel boek lezen met 4,5 jaar rekent zoals ze leren in groep 3, maar als ik zeg je moet handen wassen en doorspoelen dringt het niet door. Dmv plaatjes heeft ie het eindelijk door wat wij bedoelen en kunnen ze weg. Velen zullen dit snappen, maar dat boeit mij niet. Ik zou zeggen google een end weg. woorden als Perfomaal/verbale kloof geeft je veel info over ook andere dingen dat gewoon slimmer zijn dan de rest. want zo makkelijk is het niet als je wat slimmer bent.
Succes.
Heb ik wat goed getypt voor een slim iemand of ko ik ook over dor mijn typ en woord gebruik als een niet slim iemand....
Een dommerik kan een wijze niet herkennen, omdat hij nooit wijs is geweest.
en letters in de juiste volgorde kunnen zetten ook niet.
EQ mensen EQ .........nog belangrijker dan IQ
Bijna elke hoogbegaafde is tevens ook een perfectionist en zou dus nooit een post op internet zetten zonder hoofdletters en zonder te checken of alles wel correct verwoord is.
Conclusie: wie zulke taal- en spelfouten maakt als hierboven, kan niet hoogbegaafd zijn.
Trouwens, hoogbegaafden hebben vaak een laag zelfbeeld en relativeren hun kunnen.
chantal 9 jaar iq 130
ilse 10 jaar iq 140
patrick 12 jaar iq 140
alle bij hoogbegaafd
ze zitten alle bij op het gymnasium
de hoobegaaftheid hebben ze van mijn groot ouders
ze leren ook makkelijk
alle bij leren ze drie talen grieks latijn en chinees
Excuses, ik begin niet naar behoren met de juiste aanhef; maar kreeg spontaan de neiging om mij op deze manier even kenbaar te maken. Want wat een humor klinkt hier overal doorheen. Leuk die reacties van een ieder, grappig dat iedereen schijnbaar de waarheid over hoogbegaafdheid in pacht schijnt te hebben. Zeikerds wil ik bijna zeggen, en dan doel ik op de gene die andere afkraken omwille van hun taalgebruik of interpuncties. Volgens mij heb je er dan geen donder van begrepen. Dat je je hier aan stoort; oké! Dat kan ik begrijpen, maar lees eens de essentie van wat er wordt gezegd/gevraagd. Vind 't eerder dom om je door bijzaken als deze tegen te laten houden van t inhaken van de 'casus'. Maar ook dat zal ik niet dom noemen, het is eerder een uiting van ergenis. Echter zou 't je sieren niet van die uitspraken jegens andere te doen. Hooghartig vind ik echt pasé, ga wat leuks met je leven doen! Tevens vind ik 't een erg gesloten houding; of jij bent vrij onzeker of erg gefrustreerd. Beide je niet toe te wensen, maar val een ander daar niet mee lastig. Denk dat dat niet de doelstelling van deze site is. Je bent namelijk ook niet beter, dat is niemand. Slechts anders en gelukkig maar. Zou je btw moeten weten, om je maar even op je eigen manier aan te spreken. Dooddoener vind je niet? Er is namelijk geen standaard wat de handeling van een hoogbegaafd persoon karakteriseert; al hanteer jij deze schijnbaar wel. Wat voor mij aanduidt dat je de site eerder misbruikt inplaats van gebruikt. Kan ik niet als positief beschouwen.
Een wijze herkent onmiddelijk een domme, omdat hij ooit ook dom was.
Een dommerik kan een wijze niet herkennen, omdat hij nooit wijs is geweest
Ik vind deze fenomenaal haha, bravoure!
:D
Ik denk dat er geen echte domme mensen bestaan , wel mensen die arrogant kunnen zijn omdat (ze menen dat )hun iq hoger ligt dan dat van de ander. Dat kan kloppen ,maar denk er ook aan dat het bij de ander mischien niet is uitgezocht of dat diegene minder kans heeft gehad op ,of heeft gekozen voor minder ontwikkeling waardoor het minder snel naar voren heeft kunnen komen.
Met eenhoog iq alleen kom je er niet. Het leven, en dat kun je breed opvatten, maatschappijke en menselijk leven, is nog volop in ontwikkeling. Hoe meer je weet en leert hoe meer je erachterkomt dat er nog veel meer is, dus dat je eigenlijk nog maar weinig weet. Dus wie weet wat die ander weet??? Hoe ontwikkelt die eigenlijk wel niet zou kunnen zijn. mischien heeft ie een laag ontwikkelingsniveau op een bepaald gebies ,waardoor hij zich minder kan uitdrukken , maar is wellicht zodanig voor op een ander gebied dat je niet eens in stat bent om het te kunnen zien omdat je niet nog weet dat je je zover zou kunnen ontwikkelen erin.
smurfje
Ik weet alleen dat mijn manier van denken behoorlijk afwijkt van mensen uit mijn omgeving.
b.v. het vinden van oplossingen in bepaalde situaties.
School boeide me niet echt,en ik had absoluut geen moeite met de lesstoffen.
Maar ik heb (nog steeds) een instelling wat ik snap daar doe ik geen moeite voor.
Dat gaf in mijn schooljaren een vertekend beeld van mijn uiteindelijke intelligentie.
Snel de intresse verliezen of niet eens moeite doen voor bepaalde zaken omdat ik er gewoon weg geen uitdaging in zie komt mij heel bekend voor.
waar je nooit mee geconfrontreerd ben zal je ook geen begrip voor kunnen tonen, of in uit kunnen blinken.
Daar zit ook een beetje mijn knelpunt, ik heb het vermoedde van hoogbegaafd zijn, maar het bewijs heb ik niet.
Maar dat er iets anders is aan mijn manier van denken en aanpakken weet ik wel heel zeker
En ik ben bang om te gaan studeren nu.. Ik weet dat als ik ook maar een uurtje leer per vak, dat ik goede cijfers kan halen. Maar ik doe niks! En ik neem het me steeds voor, en doe het tóch niet!
Het is vermoeiend hoor.. Ik zie vaak ook niks meer zitten.. Zou dit ook met een soort hoogbegaafdheid te maken kunnen hebben? Ik haalde de eerste 3 jaar van de middelbare school zonder ook maar iets uit te voeren achten, negens en tienen. Daarna zessen/zevens en daarna vijven en af en toe eens zessen, ik ging net over.. En nu haal ik nog steeds slechte cijfers! *zucht.* hopeloos.
Bah.
Mijn verhaal om je te stimuleren je school af te maken ook al biedt het geen uitdaging en heb je geen enkele raakvlakken met je minder intelligente mede-studenten
Ik heb een zeer problematische jeugd gehad. Ik was altijd erg stil en teruggetrokken. Wat ik mij kan herinneren is dat ik al sinds ik een peuter was, zeer sterk was in het herkennen van emoties en gedragingen van de toenertijd volwassenen. Ik doorzag feilloos hun emoties en bedoelingen. Ik las al op mijn vierde... Dit heb ik mijzelf aangeleerd, of eigenlijk doordat ik een twee jaar oudere broer had en ik altijd met hem meekeek. Mijn ouders waren zeer verbaasd toen ik hun 'even uit een boekje ging voorlezen'.
Door de problemen thuis werd ik uit huis geplaatst. Ik heb mijn jeugd doorgebracht in internaten. Het positieve hieraan was, was dat ik open bloeide. Ik durfde meer mezelf te zijn en ging op ontdekking. Ik was altijd erg leergierig en wilde altijd alles weten. Op zowel het internaat, als de basisschool werd mijn intelligentie niet (h)erkend. Ik was op mijn negende jaar al erg ontwikkelt en een ontzettende wijsneus. Ik las boeken die pubers lazen in hun afstudeerjaar, ik begreep altijd alles, had nergens moeite mee. Misschien ook wel de oorzaak van het feit dat ik altijd erg onrustig was in de klas.
Ik zat in de tijd dat ik naar groep zes ging, in een samengestelde klas. Groep zes, zeven en acht zaten samen in één lokaal. Ik zat naast een meisje die in groep acht zat. Ik denk dat ze gek van mij werd, want ik wilde altijd alles weten waar zij mee bezig was. Ik vertelde haar ook altijd als ze rekensommen aan het maken was... leg eens uit.. en nadat ze het mij één keer had uitgelegd, begreep ik het. Ik ging dan ook haar sommen en taalopdrachten maken (naast mijn eigen werk, wat ik er even tussendoor deed) en tikte haar dan ook continu aan en zei dan tegen haar 'kijk zo moet het toch'?
Zoals ik al eerder schreef, werd dit echter niet (h) erkend door zowel mijn leraren als begeleiders. Ik werd zelfs teruggefloten. Ik was negen jaar en ik hoorde niet boeken te lezen die niet voor mijn leeftijd bestemd waren. Ik hing altijd rond met oudere kinderen, simpelweg omdat ik hier meer raakvlakken mee had op mentaal gebied, maar dit mocht niet.
Tegen de tijd dat ik naar de eerste klas van het VWO ging, had ik er geen zin meer in. Daarnaast had ik een hekel aan de hypocrisie van de zogenaamd 'volwassen'. Ze vertelden mij altijd wat 'goed' en 'slecht'was, terwijl naar mijn idee het merendeel zichzelf niet eens kende. Ze praatten alleen wijsheden uit die ze zelf niet verstonden, of ergens uit een mooi boekje hadden geleerd. Ze begrepen mij totaal niet. Daarnaast was de argumentatie 'waarom iets niet kon of mocht' erg slap ( totaal niet onderbouwt of met gebruik van cirkel- autoriteitsredeneringen). Toen ik dertien was, had ik er genoeg van en zocht mijn heil in drugs.
Ik ben gezonken van VWO, naar HAVO en van HAVO naar VBO ( waar ik ook van af ben geschopt). Simpelweg omdat ik tegen alle autoriteit aanschopte, zo hard als ik kon. Natuurlijk zat er geen enkele uitdaging aan de gegeven lesstof en ik begon mijn intelligentie te gebruiken voor de verkeerde doeleinden. Ik zette de begeleiders volledig ( of althans, voor een lange periode) naar mijn hand, ik deed waar ik zin in had ( ik stond op mijn 13e al op mijn eerste houseparty) en dat was dan ook het enige waarnaar ik verlangde.
In deze periode heb ik meerdere onderzoeken gehad waaruit elke keer bleek dat ik toch echt niet zo dom was als dat uit mijn opstandige gedrag bleek, maar er werd nooit iets mee gedaan. Ik ben nooit gestimuleerd om hier iets mee te doen.
Mijn innerlijke wereld was een puinhoop. Natuurlijk omdat ik een puber was, maar gecombineerd met mijn hoge intelligentie werd dit een groot probleem. Ik gebruikte dan weliswaar drugs, maar in mijn hoofd dacht ik over het hoe en waarom: mijn positie in het leven, de problemen van mensen om mij heen, de invloeden (denkbeelden) waaraan ik bloot stond, het leven waaraan ik gedwongen werd om mee te doen, de problemen die op kleine schaal voor kwamen en tevens van toepassing waren op de grotere problemen in de wereld etc. Drugs was mijn manier om deze gedachten te stoppen...Ik kon er met niemand over praten, niemand begreep mij. Als ik er over praatte, dan werd het afgedaan met 'je denkt te diep' een zin die ik tot op de dag van vandaag nog veelvuldig voorbij hoor komen.
Ik ben wel weer terug naar school gegaan en ben van niets binnen twee jaar weer op HBO - niveau gekomen ( en dit alles stoned), maar eenmaal daar begonnen de problemen weer. Ik voelde mij vastgelegd, mijn interesses waren en zijn zo breed. Ik zat met kinderen in de klas die mij totaal niet begrepen. Ik ben er dus ook mee gestopt. Enkele jaren later ben ik weer gaan studeren, maar gestopt wegens problemen met zowel leraren, als mede- studenten. Zij begrepen mij totaal niet, konden mijn nieuwe ideeen niet waarderen ( iets totaal nieuws op de makrt brengen kon volgens hen niet, zij wilde liever de paden lopen die al begaan zijn). Zelfs leraren begrepen mij niet en keurde mijn ideeen af, voordat ze ook maar iets gehoord hadden. Toen ik mijn beklag had gedaan en ik één lerares vond die mijn idee als zeer innoverend beschouwde en vond dat ik moest opkomen voor mijzelf.. had ik er genoeg van en besloot de handdoek in de ring te gooien.
Ik besloot mijn pijlen te richten op een management functie in de horeca. Ik werd hier voornamelijk gebruikt als werkpaard en vragen die ik stelde werden afgedaan met 'je denkt te moeilijk'. Toen er mij gevraagd werd met ideeen te komen voor het verhogen van de omzet en ik hier een volledig plan over had opgesteld, werd hier vervolgens nooit meer naar gevraagd. Ook hier had ik het er mee gehad en besefte mij dat deze mensen niet wilde dat ik dacht, maar deed... met als resultaat dat ik er mee stopte.
Twee jaar geleden ben ik weer terug naar school gegaan. Wederom een HBO studie, die ik nu weer heb afgebroken, omdat ik weer problemen had met de samenwerking met mede- studenten en omdat ik voornamelijk problemen had met het beleid van deze school.
en nu?
Geen werkgever geeft je een kans als je geen papiertje hebt, zelfs voor de meest simpele functies ( callcentermedewerkster, accountmanager) krijg je geen kans als je geen papiertje hebt of relevante werkervaring. Ook al ben je nog zo slim, want daar is niemand in geinteresseerd als het niet zwart- op- wit staat. Naast een economische kwestie is dit tevens een politieke kwestie. Je moet eerst geld investeren om het weer terug te mogen verdienen ( met als doel dat je het weer uit mag geven ;) ).
Hoe moeilijk het ook is en hoe zwaar je het ook soms hebt met 'alles te begrijpen', je frustratie zal enkel groter worden als je niets af maakt! Ik ben daar het levende bewijs van.
ik ben vrij slim maar niet hoogbegaafd ik heb veel moeite met spelling en de Nederlandse en Engelse taal
maar ik ben nu eigenlijk pas begonnen aan me leven
Zijn mensen bij mij op school die halen alleen maar goede cijfers, maar als ze logisch iets moeten oplossen lukt het ze niet, terwijl ik dit toch meer koppel aan een hoog iq.
In dit geval zegt het, naar mijn mening, dat die mensen met hoge cijfers of een goede methode hebben voor hunzelf om te leren of ze doen er gewoon veel aan.
Ikzelf doe niks aan school, kan me er niet voor motiveren. Het is allemaal veel werk, maar weinig uitdagend.
Beetje jammer dat sommige mensen die gewoon niet geschikt zijn voor school straks (mogelijk) een mindere baan krijgen. Terwijl de mensen die hun opleidingen hebben gedaan en totaal clueless zijn wat betreft logisch nadenken het voor het zeggen hebben.
Xx
Het is een enorm misverstand te denken dat bij hoogbegaafden alles komt aanwaaien , dat is natuurlijk niet zo ! Het si niet zo dat een hoogbegaafde iets snapt zonder dat er een vorm van uitleg of studie is geweest.
Wel is uit onderzoek gebleken dat hoogbegaafden nieuwe informatie makkelijker toepassen op andere gebieden, sneller verbanden leggen dus .
Het is heel jammer dat altijd zo naar egdaan wordt over hoogbegaafd zijn , dat mensen die er weinig of niets van af weten wel overal hun oordeel neerleggen, en erger nog dat diezelfde mensen voor de klassen staan waar deze kinderen inzitten , of hun huisarts zijn of ........
In een onderzoek ,onder basisschool docenten werd gevraagd of ze zelf vonden dat ze voldoende teoegerust waren om hoogbegaafde kinderen op een goede manier te begeleiden , slechts 3 % van de ondervraagde docenten beantwoordde deze vraag met JA.
Hoe triest is dat , het is niet vreemd te noemen dat je ,je ongelukkig voelt als je steeds dingen moet doen die je allang kan , niet wordt uitgedaagd alles uit jezelf te halen , middelmatig genoeg is.
daar wordt je zachtjes uitgedrukt echt niet vrolijk van.
Juist hoogbegaafden zouden veel meer aan sport moeten doen ipv 300 keer ''hetzelfde'' dictee. Meer dan een 10 haalde ik nooit maar baalde(stomme fout) als het minder was. Juist in de sport krijg je zelfvertrouwen en een of twee vrouwelijke fans kunnen je wereld totaal veranderen en vooral de eerste keer de eerste prijs. Oneindig tafels maken is doodvervelend, vooral als je ze van tevoren al weet. Waar een ander minutenlang bezig is om 24 X 24 uit zijn hoofd te krijgen ligt het bij ons al op de tong,
Kijk naar het wielrennen, meestal niet de meest intelligenten, wegrijden op verkeerde momenten, afdalen als een krant omdat ze het parcours niet kunnen lezen. Zonder intelligentie redt je het niet in de sport. Probleem is weer dat intelligenten bijna alle sporten aankunnen en dus moeite hebben om voor 1 sport te kiezen. Diversiteit maakt het juist veel leuker en een hoogbegaafde heeft ook lak aan tradities(armstrong) maar gaat uit van zichzelf. Had ook de pech teveel einzelganger te zijn en dus veel te weinig onder de mensen kwam.
Daarnaast is de omgeving en familie heel belangrijk. Ben zelf in een tuin en polderomgeving opgegroeid waar passie verboden, manieren niet nodig, cultuur blasee(sorry heb geen accent grave) en fijngevoeligheid aanstellerij was. Tel uit je winst. Wat een genot toen ik in Frankrijk en Italie kwam en wel ''normaal'' bleek.
Fransen en italianen zijn veel gelukkiger en gezonder maar vooral warmer denk ik en hoeven geen bingo te gaan spelen in een rusthuis. Sociaal is ook een vorm van intelligentie lijkt me.
Toen ik 16 was ging ik varen op de Rijn, fantastisch maar voelde me wel dom met alleen maar Mavo en een jaar binnenvaartschool, had tenslotte niet gestudeerd maar zag niet in dat ik makkelijk 3 talen sprak in een jaar. Mijn bewustzijn was nul komma nul en als niemand je er op wijst kan het lang duren. Had ik maar een iemand gehad die voor me opkwam.
